Ik ben omringd door duizenden, misschien wel miljoenen bosanemomen. Ze ruiken niet, maar hun witte en licht roze kleur geeft de bodem van dit bos een witte deken. Het is zo super mooi. Het ziet er niet alleen mooi uit, het is een magisch gezicht.

Tussen het witte tapijt verschijnen gele narcissen, witte, paarse en roze wilde hyacinthen en wat gele bloemetjes waar ik de naam echt niet van weet. 

Het is nog zo heel erg druk als ik het landgoed op wandel. De vogels hebben nog het hoogste woord. En terwijl ik hier op een bankje zit en de omgevingsgeluiden buitensluit hoor ik van alles zingen. Roodborstjes, meesjes, zanglijsters en merels, vlaamse gaaien, eksters en halsbandparkieten. Maar datgene dat het meeste opvalt is het ‘gelach’ van groene spechten. 

Ik heb ze al gespot. Het zijn er, voor zover ik heb kunnen zien, twee. Ze cirkelen om een boom heen en vliegen af en aan naar wat eruit ziet als een nestholletje in de boom. 

Hun gelach klinkt komisch tegen de achtergrond van dit eeuwenoude landgoed. Bijna spookachtig. 

Nu ik zo een tijdje heb genoten van mijn omgeving en het zonnetje niet te vergeten, is de tijd aangebroken om de bloemen van wat dichterbij te bekijken.

Ik dwaal over de verschillende paden op zoek naar een plekje waar de anemonen dicht op elkaar staan en ik er ook bij kan. Ik mag van de paden af en tussen de bloemen inzitten, maar ik wil geen bloemen plattrappen met mijn lompe wandelschoenen.  

Met een zak onder mijn knieën zit ik honderden foto’s weg te schieten. Ik geniet hier zo van! Ik weet dat ik morgen spierpijn heb van de houding waarin ik zit en van de camera die ruim 2 kilo weegt, maar het is het allemaal waard. 

De zon schiet af en toe weg achter een wolk en dan maakt de wind het best frisjes. Ondertussen zijn er heel wat ouders met kinderen het landgoed opgekomen. De kinderstemmetjes vervangen het gefluit van de vogels. Ze lachen, gillen, rennen en kijken met verbazing, zoals alleen kinderen dat kunnen, naar alle bloemetjes. Eén van de kinderen is er van overtuigd dat er een prinses woont in het kasteel en verteld honderuit tegen haar moeder, terwijl een ander kind liedjes zingt en vergeet te kijken waar ze loopt. Het is een heerlijke ochtend om buiten te zijn. 

Misschien vind je dit ook wel leuk

Kasteel Sypesteyn, een verborgen pareltje

Kasteel Sypesteyn, een verborgen pareltje

Oh ik ben verzot op het bezoeken van kastelen en oude landhuizen. Struinen door de tuinen en de verhalen over voormalige bewoners. De geschiedenis die er hangt in zo’n gebouw is fantastisch. Vooral in Engeland vind je schitterende huizen en kastelen die over het...

Ontdekje Plekje: Landgoed Elswout

Ontdekje Plekje: Landgoed Elswout

Gelegen in de duinen van Nationaal Park Zuid-Kennemerland is Landgoed Elswout één van de best bewaarde landgoederen van Nederland. Ik houd van landgoederen en statige huizen. Geeft mij altijd het gevoel dat ik in Engeland ben 😉 En dus rijd ik op een regenachtige...

Kris kras over landgoed Huys te Warmont

Kris kras over landgoed Huys te Warmont

Een schitterend gestipt verenpak in verschillende bruintinten, een klein koppie en scherpe gelen klauwen. Een paar zwarte kraaloogjes houdt mij nauwlettend in de gaten vanaf één van de laagste takken van de boom voor me. Gedurende vijf volle minuten krijg ik de kans...

error: Content is protected !!

Pin It on Pinterest

Share This