Vrijdagochtend, 6.45 uur. Het is mijn vrije dag en de natuur roept. Vandaag loop ik een rondje rond Vogelplas Starrevaart, tussen Leidschendam en Leiderdorp. De vogelplas staat bekend om de vele verschillende en soms ook bijzondere watervogels die er te vinden zijn.

De vogelplas is te bereiken via verschillende wegen, maar ik kom altijd vanuit Leidschendam. Ik parkeer mijn auto bij de Golfclub aan De Star in Leidschendam op het moment dat de zon op het punt staat van opkomen en ben benieuwd wat de wandeling mij vandaag zal brengen.

Meneren Haas & Fazant

Ik start mijn ronde vanaf de parkeerplaats en het eerste stukje is zo leuk wandelen. Het duurt nog even voordat ik daadwerkelijk bij de vogelplas ben. Ik loop eerst over een smal pad tussen verschillende bomen en struiken door. De vogeltjes worden langzaam wakker en het concert van de ochtend begint dan ook langzaam. Als ik voor mij kijk, volgt mijn oog automatisch de lichte kleur van het pad naar een bruggetje. Er beweegt iets vlak achter de brug op het pad.

Om goed te kunnen zien wat het is, blijf ik heel even stil staan. Twee lange oren komen omhoog, terwijl een haas mij aanstaart. Hij denkt waarschijnlijk hetzelfde als ik, ‘wat doe jij op het pad?’. Zolang ik stil blijf staan, is het voor hem goed, maar zodra ik aanstalte maak om in beweging te komen, springt de haas met grote sprongen verder bij mij vandaan. Na nog een laatste blik op mij verdwijnt hij in het hoge gras.

Ik volg zijn sprongen met mijn lens, maar in plaats van dat ik een haas zie, staar ik ineens in de ogen van een fazant. Hij zit verstopt tussen het hoge gras en kijkt dan ook verschrikt op van de sprongen van de haas. Ik ben nog geen 10 minuten op pad en heb nu al een avontuur beleefd. Ik geniet van dit soort ontmoetingen met de dieren in de ochtend. En het natuurgebied rondom Vogelplas Starrevaart zit vol met dieren.

Mijn pad vervolgt zich over nog meer smalle paadjes door het gras, over bruggetjes met en zonder leuningen, over hekken en opstapjes en langs het water. Als ik aangekomen ben bij het fietspad en het dijkje, met daarop het wandelpad, zijn mijn wandelschoenen en broekspijpen nat. De nacht is zo helder geweest en de ochtend zo frisjes dat het gras vol zit met waterdruppels en er kleine wolkjes stoom uit mijn mond komen. Dit is wat ze noemen een frisse neus halen.

De zon, de fietser en de A4

Ik beklim de 5 treden van de dijk en vervolg mijn wandeling parallel aan het fietspad. Het is nog rustig op een enkele wielrenner en hardloper na. In maakte deze wandeling in april toen de Corona-maatregelen nog van kracht waren en mensen regelmatig vroeg in de ochtend ging sporten. 

Rechts van mij licht de A4 en het verkeer rijdt voorbij. Ik heb geen last van het geluid dat de auto’s maken want ik let vooral op de tientallen vogels die het hoogste lied willen zingen en de zon die boven de A4 haar gezicht laat zien. De zonnestralen beginnen de lucht en mijn gezicht te verwarmen. 

Na een tijdje passeer ik de Schotse Hooglanders die rechts tussen de A4 en mijn wandelpad hun gebied hebben. Het is voor hen ook een vroege vrijdagochtend en ze liggen nog rustig te herkauwen. Wat een heerlijke beesten zijn het toch. Hopelijk zijn ze, als ik hen op de terugweg straks passeer, wat meer wakker zodat ik nog een foto kan schieten van hen.

Degene die absoluut heel erg wakker is, is meneer of mevrouw ooievaar. Er wordt druk gebouwd in een hoge, dode boom links van het fietspad. Een takje links wordt verschoven en rechts gerepareerd. Het bouwseizoen is geopend. 

Slingerdeslang op weg naar de vogelplas

Ik loop het dijkje af, steek het fietspad over en ga voor het ooievaarsnest rechts het bosje in. Het pad loopt slingerdeslang tussen de bomen door. In de verte hoor ik een specht. Ook deze vogel heeft het verbouw-virus te pakken. Het bospad neemt me mee langs de manege waar de paarden net buiten in de wei worden gezet, over een bruggetje totdat ik eindelijk uit kom bij Vogelplas Starrevaart waar deze blog naar vernoemd is. Ik ben ondertussen alweer 45 minuten onderweg. 

De vogelplas heeft een behoorlijke omtrek en licht voornamelijk verscholen achter een dikke rietkraag. Als je om de plas loopt heb je hier en daar een doorkijkje het water op en het wordt al snel duidelijk dat het op de vogelplas een drukte van jewelste is. Allerlei watervogels zijn aanwezig. Ga mij nu niet alle namen vragen, want verder dan een zeemeeuw en een gans kom ik niet echt als het om deze watervogels gaat, maar dat ze het maar druk hebben, dat is duidelijk. 

Drukte in de lucht en op de plas

Ook in de lucht wordt er af en aan gevlogen. Het lijkt Schiphol wel op een doorsnee zomerse dag qua vliegverkeer. Ik pak een bankje en geniet van het geluid van de vogels, het wakker worden van de natuur en mijn flesje water. Terwijl ik hier zit, verlies ik compleet de tijd. Ik kijk om mij heen, hoor de vogels, ruik het koolzaad en voel de zon. Het is dan ook 20 minuten later dat ik pas mijn waterfles opruim in mijn rugzak en de weg vervolg. 

Het eerste stuk heb ik de vogelplas aan mijn rechterhand en liggen links de achtertuinen van een aantal woonhuizen die langs de Vliet staan. Het pad waar ik op loop is van gras en breed. De mensen die ik tegenkom, kan ik dan ook super makkelijk ontwijken. We zeggen elkaar even goedemorgen en vervolgen onze eigen wegen.

Het pad vervolgt langs een wei met wat lammetjes, nog meer ooievaarsnesten en heel veel gras en riet. Je moet je voorstellen dat ik hier dus loop, met de zon op mijn snoet en ik alleen maar zangvogels, watervogels en lammetjes hoor. Hoe fantastisch?! Op dit soort momenten realiseer ik mij weer even hoe bevoorrecht ik ben met de vrijheid en mogelijkheden om dit soort ochtenden en wandelingen mee te mogen maken.

Maar goed, ondertussen sta ik alweer een tijdje te glimlachen bij de bokkensprongen van de lammetjes en wordt het hoog tijd om die vogelplas verder rond te wandelen. Ik ben pas op een kwart en moet daarna nog teruglopen naar de auto. Terwijl ik wandel tuur ik mij suf in het riet. Er zitten hier zoveel vogels op die plas en in het riet, maar het vervelende is dat ik ze vaak wel hoor, maar niet zie. Dus het zoeken is aangebroken.

Rietzangers van Starrevaart

Ja ik heb er eentje gevonden. Een stukje diep in het riet zit een rietzangertje te fluiten. Ik probeer een foto te nemen, maar de vogel zit te ver verstopt. Verder zoeken dan maar. Ik wandel en zoek, zoek en wandel tot er rechts naast mij een geluid klinkt dat zeker weten niet gemaakt wordt door een vogel. Mijn blik schiet naar beneden naar de rand van het pad met de rietkraag en ik zie nog net de oranje staart van een vos wegschieten tussen het riet! Dit dier zat duidelijk niet te wachten op mijn aanwezigheid.

Na nog een halve ronde rond de plas word ik beloond. Boven in een rietstengel steekt een rietzanger letterlijk boven het ‘maaiveld’ uit en heb ik vrij zicht. Ik begin met foto’s te nemen op afstand, bang dat ik hem afschrik met mijn afwezigheid en hij dus wegvliegt. Om de paar foto’s doe ik langzaam een stapje dichterbij tot ik niet verder kan. Als ik nog een stap neem dan weet ik niet waar die zal eindigen aangezien het gras ophoudt en het riet begint. 

Ik kan heel wat foto’s maken. De vogel heeft duidelijk geen boodschap aan mijn aanwezigheid. Ik heb zelfs het gevoel dat hij mij af en toe brutaal aan zit te staren. Na een tijdje foto’s maken en vooral ook genieten van het gezang is het wel genoeg geweest. Ik wil niet thuiskomen met tientallen foto’s van dezelfde rietzanger. 

Met de vogelplas achter mij

Het pad loopt door langs de plas. De A4 ligt nu links naast mij en daar wordt het langzaam iets drukker. Ook op het fietspad verschijnen wat meer mensen op weg naar werk of op de racefiets. Het laatste stuk van de wandeling, terug naar de auto is aangebroken. Ik steek het fietspad weer over, laat de vogelplas achter mij en beklim de dijk weer met het wandelpad er bovenop. Maar als ik denk dat ik in één stuk terug kan naar de auto dan heb ik het mis. Ik kom natuurlijk nog vanalles tegen onderweg.

De zon staat ondertussen hoger en is lekker warm. Mijn jasje hangt ondertussen om mijn heupen en het gezoem van hommels en wespen klinkt tussen de gele bloemetjes van het koolzaad. Van bloem naar bloem vliegen ze om hun ontbijt te verzorgen. Ik zak op mijn knieën op het pad en stel scherp op een wesp die zich tegoed doet aan al het lekkers dat hier voor hem staat. Terwijl de wesp van de ene plant naar de andere vliegt, volg ik hem met mijn lens, totdat hij wegvliegt.

Op mijn heenweg waren de Hooglanders nog een beetje loom van de nacht, maar nu ik ze op de terugweg passeer staan ze er schitterend bij in de ochtendzon. Als ware fotomodellen bewegen ze hun kop van links naar rechts en kan ik wat foto’s maken. Ik houd rekening met het feit dat ze naast de A4 staan en ik dus geen auto’s op de foto wil. Ik zoom wat meer in op hun koppen om zo het verkeer uit de foto te snijden. Normaal fotografeer ik Hooglanders op Lentevreugd en heb ik geen last van voorbijrazend verkeer.

Moedereend met 13 kids

Ik loop na deze fotoshoot dezelfde weg terug als heen. Als ik de sloot weer passeer zie ik een moedereend met haar jongen. Wat een bolletjes wol in het water zeg. Ik maak een paar mooie foto’s. Moeders heeft mij natuurlijk al lang door en als ware heldin kwaakt ze al haar grut bij elkaar. Ze zwemt van mij weg met haar kids achter haar aan. Ze heeft er zoveel dat ik onbewust aan mijn oma moet denken met haar 15 kinderen.

Na deze ontmoeting loop ik weer door het hoge gras, over bruggetjes en hekjes terug naar de parkeerplaats, waar mijn auto nu vergezeld wordt door twee andere auto’s. Het is ondertussen half elf en ik heb 9 kilometer op mijn horloge staan. 

De Vlietlanden en Vogelplas Starreveld is een gebied dat ik vaak vergeet als ik kies waar ik wil gaan wandelen. Ik denk doordat het gebied naast een snelweg ligt, maar dat is niet helemaal terecht. Het gebied is, ondanks die snelweg, zeker de moeite waard om te gaan wandelen. Probeer het eens vroeg in de ochtend of aan het einde van de dag. Dan is het verkeer op de A4 iets minder nadrukkelijk aanwezig. 

Misschien vind je dit ook wel leuk

Magie en stilte op Stiltegoed

Magie en stilte op Stiltegoed

Het was een magische zaterdagochtend, daar in de polder bij Delft. Midden tussen de weilanden, koeien en schapen op Stiltegoed… in de stilte van de natuur. Een schouwspel van kleuren voltrok zich voor mijn ogen en de natuur werd langzaam wakker. Stiltegoed Stiltegoed...

De lepelaars hebben jongen

De lepelaars hebben jongen

Een tijdje geleden vertelde ik jullie over de luchtkasten in aanbouw in het Delftse Hout. De lepelaars waren aangekomen en druk aan het bouwen van hun nesten. Vandaag geef ik jullie een kleine, maar vooral te schattige update. Het is een zonnige woensdagmiddag en ik...

Luchtkastelen in aanbouw

Luchtkastelen in aanbouw

‘Wat een bijzondere beesten zijn het toch als je ze zo ziet’, denk ik bij mezelf. Ik sta op een fietspad bij Delft en staar naar een boom aan de andere kant de sloot. Het is een drukte van jewelste in de boom… met lepelaars! Gracieus stijgen deze witte vogels op om...

error: Content is protected !!

Pin It on Pinterest

Share This