“Welke kant kan ik het beste opwandelen?” 

Ik sta op de parkeerplaats van Buitenplaats Leyduin in Vogelenzang (Noord-Holland) en spreek een dame aan die met twee Franse Bulldogs de parkeerplaats op komt wandelen. Ik heb deze buitenplaats gisteren ontdekt via Google en heb geen idee welke kant ik op moet. 

Er blijken twee wandelroutes te staan aangegeven van respectievelijk 2,6 en 3,3 kilometer lang. Als ik eerst de gele volg, dan kan ik richting het einde overstappen op de witte en heb ik in totaal een wandeling van bijna 6 kilometer. De zon schijnt door de bomen heen en ik heb er zin in.

De buitenplaats
Ooit gebruikten rijke families deze buitenplaats alleen als zomerverblijf. Nu kan iedereen hier het hele jaar genieten van de oude bossen, prachtige lanen, vogels, uitbundige adelaarsvarens en reeën. Wandelen, fietsen, lunchen, het kan hier allemaal. De routes voeren langs de mooiste plekken. Bijvoorbeeld langs de Leybeek die over de buitenplaats kronkelt. En langs de Belvedère die naast de beek op een hoog duin staat. Het is een folly, een grapje die de vroegere bewoners ons hebben nagelaten. (bron: Landschap Noord-Holland)

Na een korte tussenstop bij het restaurant voor een koffie en een tosti, start ik eindelijk de wandeling. Ik word over allerlei soorten paden geleid. Bospaden, grasweggetjes en zelfs over stenen keien om een vennetje over te steken. Links en rechts fluiten de kleine vogeltjes weer flink, net als de vorige dagen. Af en toe blijf ik staan om naar ze te luisteren en te proberen ze te vinden tussen de takken.

Vennetjes en bospaden
Het eerste deel van de wandeling leidt nog over gras en langs vennetjes maar al snel stap ik het bos in. Door het hele gebied staan er paaltjes met daarop QR-codes die je kunt scannen. Ze verwijzen naar de website van de buitenplaats met hierop meer informatie. Zo ben ik al vrij snel aangekomen bij een overblijfsel van een V1-lanceerinrichting uit de Tweede Wereldoorlog.

Ik scan de QR-code met de camera op mijn telefoon en lees de bijbehorende informatie. Het is interessant om te lezen over de geschiedenis van deze plek. Voordat ik doorloop sta ik in gedachten nog even stil bij wat hier is gebeurt zo’n 75 jaar geleden. Het zal niet het enige moment zijn dat ik letterlijk en figuurlijk even stil sta vanmiddag. 

Ik dwaal verder door het bos, fotograferend, kijkend en genietend. Links en rechts staan groepjes sneeuwklokjes. Ze bewegen langzaam in de wind. Koolmeesjes vliegen in tweetallen van tak naar tak om vervolgens op de grond te landen en voedsel te zoeken. Een aantal kan ik op de foto zetten, de rest is veel te snel voor mij. Een roodborstje (die ik overigens altijd Brammetjes noem) blijft stil zitten op een paaltje en kijkt mij aan. Ik kijk terug naar dat vrolijke beestje met die zwarte kraaloogjes. Wat zou er toch in dat koppie van hem omgaan. 

Het pad loopt verder het bos in en ik dus ook. Ik steek via een bruggetje de beek over en wandel een tijdje langs de beek. Het is hier schitterend. De beek wordt geflankeerd door een soort wal begroeid met felgroen mos. Het voelt en ziet eruit als de Veluwe met zijn stuwdammen. Het gras ziet er zo zacht uit, dat ik het niet kan laten om mijn hand er even op te leggen. Het voelt zo koel aan.

Ik sta onderaan de heuvel en de hele setting zorgt ervoor dat mijn blik het pad volgt omhoog. Daar staat een schitterend wit, rond gebouw, de Belvedère. Het gebouw blijkt van voor 1798 te zijn. Het fungeerde vroeger als een uitkijkpost en staat dan ook nog steeds fier te stralen op een heuvel. Het gebouw straalt in de zon, trots op haar heuvel. 

Niet veel later kom ik op het punt waar de gele route over gaat voor mij in de witte route. Ik spot een boomklever aan een boomstam rechts van mij. Hoger en hoger klimt het vogeltje de boom in. Ik klim snel op een bankje naast het pad om net dat beetje hoogte te krijgen waardoor ik hem beter kan fotograferen. Het is een eigenwijs beestje dat maar niet stil wil blijven zitten. 

Ik verlaat de Leyduin en betreed de Vinkenduin geeft het bordje naast het pad mij aan. De route vervolgt door het bos en later door meer open gebied. Dat open gebied ziet er precies zo uit als Richmond Park nabij London. Ook dat is een buitenplaats van een groot landhuis met veel bos en open stukken. De zon schijnt ondertussen flink en ook het aantal wandelaars is toegenomen. Verderop staan een aantal bankjes en ik wil even met mijn snoetje in de zon genieten. 

Ik blijf een kwartiertje zitten. Ik hoor de wind ruisen door de takken, vogeltjes die naar elkaar roepen, het gelach van een groene specht en de roep van twee buizerds in de lucht. Is dit wat men bedoelt met het gevoel van ontspanning?

Op de rest van de route vind ik nog meer vogeltjes, duizenden sneeuwklokjes, een aantal narcissen en heel wat bomen die vol knoppen zitten. Het is een heerlijk gebied en ik weet dat ook heel erg zeker dat ik hier nog vaker zal rondlopen. 

Na een kilometer of 6 ben ik terug op de parkeerplaats. Ik ben moe, maar zo happy. Ik kan het niet uitleggen, maar het buiten zijn, een nieuw gebied ontdekken en fotograferen geeft zo’n goed gevoel. Ik rij naar huis en kruip daar gelijk achter mijn computer om de foto’s te bewerken. Ik ben zo benieuwd naar het resultaat van deze dag. In mijn gedachten denk ik nu ook al na over wanneer ik terug kan naar dit gebied. 

Misschien vind je dit ook wel leuk

Top 5 Landgoederen – mijn favorieten tot nu toe ;-)

Top 5 Landgoederen – mijn favorieten tot nu toe 😉

Struinen door tuinen die al eeuwenoud zijn. Bedenken wie er nog meer hebben gewandeld, welk lief en leed er is gedeeld en hoe de gebouwen zijn veranderd gedurende hun bestaan. Dat is wat ik doe als ik wandel over landgoederen. Het is voor mij een goede combinatie...

Kasteel Amerongen en de Amerongse Bossen

Kasteel Amerongen en de Amerongse Bossen

Kasteel Amerongen is één van de weinige kastelen in Nederland die buiten de dijken in de uiterwaarden ligt. Het is een van de best bewaarde buitenhuizen uit de Gouden Eeuw van Nederland. Rondom Kasteel Amerongen ligt een wandelroute van 11 kilometer waarvan maar...

Bomenroute ‘s-Gravelandse Buitenplaatsen

Bomenroute ‘s-Gravelandse Buitenplaatsen

Vandaag staat de bomenroute van de ‘s-Gravelandse Buitenplaatsen op de planning. Het is een route over de verschillende buitenplaatsen, waarbij de aandacht vooral gericht is op, hoe kan het ook anders, bomen. En vandaag wandel ik weer niet alleen. Ik sta om 8 uur dan...

error: Content is protected !!