Nog nooit eerder ben ik in een land geweest als Marokko. Ik heb deze trip geboekt in een vlaag van enorme behoefte aan warmte en zonneschijn. Ik ben iemand die houd van wat ik ken en die nieuwe dingen soms wat eng vindt en dus uit de weg gaat. Maar voor de zon was ik bereid om nieuwe gronden te gaan verkennen.

En zo vloog ik dus op een regenachtige zaterdagmiddag in februari naar Marrakesh. Vooraf had ik geen idee wat ik kon verwachten van de stad of het land. Beelden van 1001 nacht en de Disneyfilm Alladin schoten door mijn hoofd. Ik hoopte op zulke sferen en ondanks dat die hoop wellicht wat ijdel bleek, is de stad mij zeker niet tegengevallen.

Marrakesh als stad is er eentje met twee gezichten. Buiten de muren van de oude stad (de Medina) hangt een rustige sfeer. Het voelt bijna alsof je in een grote stad in Spanje loopt. 

Binnen de muren van de Medina hangt er een drukke sfeer van winkeltjes met etenswaar en souvenirs en kooplui die een gesprek met je aan willen knopen. Het is een komen en gaan van brommertjes, ezeltjes en koetjes met paarden. En ondanks dat dit klinkt als een drukte, en dat is het stiekem ook wel een beetje, is Marrakesh een fantastische stad gebleken voor mij. 

De mensen zijn er super vriendelijk en staan letterlijk voor je klaar om je de weg te wijzen. In een mengelmoes van Frans, Arabisch, Engels en af en toe zelfs wat Nederlands werden we vriendelijk op weg geholpen. Wij leerden al snel een aantal Arabische woorden. Ik vond het leuk maar ook belangrijk om een beetje moeite te doen richting de inwoners. Hallo, dag, dank je wel, als God het wil en Schaam je waren termen die zeker van pas kwamen. De reacties en glimlach van de mensen als je iets in hun taal zei was goud waard. 

Op het moment dat mannen die voor restaurants staan om je binnen te halen niet ‘los wilden laten’, hielp het om te zeggen dat je zou komen wanneer God het zou willen (Insha’Allah). Want niemand kan over de wens van God heen. En de ene keer dat een heer in het park net iets te vrijpostig werd, was een schaam je (shouma) voldoende om hem te laten doorlopen. 

Tijdens een dagtrip buiten de stadsmuren hebben we de bergen en woestijn ontdekt. Het was een geweldige dag waarin hoge bergtoppen, groene valleien en vriendelijke Berbers de boventoon voerde. Natuurlijk kon de dag niet voorbij zonder een kamelentocht. 

Wat mij altijd zal bijblijven van Marrakesh is de vriendelijkheid van de mensen, de geur van jasmijn, de sinaasappelbomen en het schitterende tegelwerk in de paleizen. Ik had absoluut langer willen blijven, en niet alleen vanwege de warmte en de zon. Een terugkeer naar Marrokko is dan ook zeker een optie. Ik zou de cultuur beter willen leren kennen en meer willen zien van het land. Marokko heeft er een nieuwe fan bij. 

Misschien vind je dit ook wel leuk

Marrakesh, Marokko: mijn do’s & don’ts

Marrakesh, Marokko: mijn do’s & don’ts

Marrakesh, een fantastische bestemming voor een vakantie in de Hollandse winter. Zon, warmte en heel veel vriendelijke mensen. Een goede tegenpool voor het vaak koude Nederland in de maanden januari en februari. Ik was nog nooit eerder naar een Arabisch land op...

The Peak District, Engeland | juni 2018

The Peak District, Engeland | juni 2018

Al jaren ben ik ‘verliefd’ op het Verenigd Koninkrijk en ik kom dan ook regelmatig in Engeland en Ierland. In de zomer van 2018 stond The Peak District op de planning, een National Park ten noorden van midden Engeland.  Ik bezocht het gebied gedurende 10 dagen en het...

error: Content is protected !!

Pin It on Pinterest

Share This