Een wandeling door bossen en polders. Mijn wandelschoenen als dierbaar gezelschap voor vele afgelopen en ook de komende 9 km.

Ik start de wandeling met een hoofd vol met gedachten en een rugzak vol met zorgen, maar met elke stap laat ik een beetje achter mij. Witte vlinders dartelen vrolijk rond. In de verte roept een buizerd naar zijn metgezel, terwijl de krekels kraken om het hoogste woord.

Ik stap stevig door over het pad, terwijl de steentjes knarsen onder mijn voeten en een eend ongeduldig kwaakt. Wat is dit toch een heerlijk gebied. Donkere bospaden, waar af en toe een zonnestraal door de takken piept, worden afgewisseld door slootjes en weilanden met koeien en paarden. En dat alles met een echte Hollandse lucht erboven van blauw met wit.

Ik vervolg mijn weg door hoogstaand gras. Libellen (rood) schieten laag vliegend boven t pad vlak voor mijn voeten. Heen en weer, soms samen en soms alleen. Het lijkt wel een dansvoorstelling. Hoog en dan weer laag. Om elkaar heen, scherpe bocht naar rechts om uiteindelijk te landen op t pad.

Ik omzeil hier en daar een braamstruik en heel veel brandnetels. au, geprikt… Tja het leven van een wandelaar. Ik neem een grote stap over een grote naaktslak heen. Het snelverkeer gaat voor. Kraaien vechten om de eerste rode bessen. Paddestoelen, de eerste bruine blaadjes op de grond…. Ik ruik t in de lucht. De herfst is onderweg!

Ploeterend en glijdend over modderige paden. Het pad kronkelt onder bomen door, tussen watertjes (die verstopt zijn achter t hoge riet).

Oh waar is t volgende blauwe paaltje nou? Even een u’tje en een stukje terug. Ja daar is ie. Verstopt tussen het gras.

De mysterieuze en bijna angstaanjagende krijs van een fazant klinkt tussen de bomen door. Mijn gedachten gaan terug naar Engeland een jaar geleden waar de fazanten mijn buren waren. En terwijl ik aan Engeland denk realiseer ik mij dat ik die rugzak vol zorgen voor even heb achtergelaten aan het begin van de wandeling.Het laatste stukje tussen de bomen door en dan… sta ik op een dijkje met uitzicht over de open velden. De zon op mijn snoet en de wind door mijn haren.T lange pad af en net als ik denk ‘ik ben toch wel goed gelopen’ volgt t volgende blauwe paaltje aan de horizon.

Onbezorgd hopt een klein konijntje uit de bosje. Kijkt netjes links en rechts en steekt t pad over. De laatste kilometer breekt aan. OP goed gevoel en met een beetje hulp van Google Maps vind ik mijn weg terug. Ergens ben ik toch de blauwe paaltjes kwijtgeraakt. Maar ik vind zonder moeite mijn weg naar het terras van Du Midi, mijn favoriete plekje in de polder. Ik plof neer in de laatste zonnestralen en bestel een groot glas limonade.Deze middag gaf me heel wat magisch maandagmiddag momentjes!

Misschien vind je dit ook wel leuk

Magie en stilte op Stiltegoed

Magie en stilte op Stiltegoed

Het was een magische zaterdagochtend, daar in de polder bij Delft. Midden tussen de weilanden, koeien en schapen op Stiltegoed… in de stilte van de natuur. Een schouwspel van kleuren voltrok zich voor mijn ogen en de natuur werd langzaam wakker. Stiltegoed Stiltegoed...

Wakker worden bij Vogelplas Starrevaart

Wakker worden bij Vogelplas Starrevaart

Vrijdagochtend, 6.45 uur. Het is mijn vrije dag en de natuur roept. Vandaag loop ik een rondje rond Vogelplas Starrevaart, tussen Leidschendam en Leiderdorp. De vogelplas staat bekend om de vele verschillende en soms ook bijzondere watervogels die er te vinden zijn....

De lepelaars hebben jongen

De lepelaars hebben jongen

Een tijdje geleden vertelde ik jullie over de luchtkasten in aanbouw in het Delftse Hout. De lepelaars waren aangekomen en druk aan het bouwen van hun nesten. Vandaag geef ik jullie een kleine, maar vooral te schattige update. Het is een zonnige woensdagmiddag en ik...

error: Content is protected !!

Pin It on Pinterest

Share This