‘Wat een bijzondere beesten zijn het toch als je ze zo ziet’, denk ik bij mezelf. Ik sta op een fietspad bij Delft en staar naar een boom aan de andere kant de sloot. Het is een drukte van jewelste in de boom… met lepelaars! Gracieus stijgen deze witte vogels op om weg te vliegen richting de polder en weer terug te komen met takken en ander nestmateriaal.

Het is een schitterend schouwspel. Ik heb wel eens eerder een lepelaar gezien, maar nog nooit van zo dichtbij. Hun koppie en snavel maken de vogels uniek en absoluut een foto waard. Ik heb het gevoel alsof ik iets bijzonders zie en ben dan ook als een kind zo blij dat ik ze kan fotograferen.

Ik heb via via aanwijzingen doorgekregen waar ik ze kon vinden. Daar parkeren, dan bruggetje over en naar links. En inderdaad daar zitten ze. Wat ik niet wist, was dat deze kolonie al meerdere jaren broedt in dit gebied. 

Over het fietspad komen meerdere locals langslopen en -fietsen. Allemaal even kijken naar de eerste lepelaars. We raken in gesprek, met de gepaste 1,5 meter afstand en er wordt mij verteld dat deze kolonie elk jaar terugkomt. Doordat de jongen ook terugkomen wordt de groep ook steeds groter. “Dit zijn de eerste stellen, maar er volgen er nog meer hoor. Let maar op mijn woorden.”, vertelt een dame, die net als ik met haar cameratas over de schouder door het gebied loopt. Ze woont dichtbij zegt ze en moest gewoon even luchten na al uren thuis aan het werk te zijn. Dit is haar dagelijkse rondje. 

We praten een tijdje over de vogels, het gebied en fotograferen in het algemeen. Over hoe het is om zoveel thuis te moeten werken en de kracht van de natuur op ons humeur. We moeten allebei toegeven dat de zon heel wat goed maakt deze tijden en we hopen dan ook dat die zon nog even aanhoudt.

Na 10 minuten is het voor haar tijd om terug te gaan naar haar computer thuis en ik wil lekker een stuk lopen. Ik vraag haar wat een leuk stuk is om te wandelen en ze wijst me de richting. Ik loop het fietspad af, sla rechtsaf. Om de heemtuin heen en ik vervolg mijn route door weilanden, over bruggetjes en bospaadjes, langs rietkragen en slootjes tot ik weer terug ben op het fietspad.

Onderweg kom ik vanalles tegen. Ik begroet ganzen, eenden en ooievaars op de weilanden, ruik aan de witte bloesem van de bomen, voel de wind door mijn haren en geniet van de zon op mijn snoet. Ja de natuur heeft een helende kracht! In deze rare tijden is het zo fijn dat we nog van de natuur kunnen genieten.  

Als ik mijn rondje door de polder afsluit met nog een laatste blik op de lepelaars, blijken er weer andere mensen te staan kijken. De lepelaars hebben duidelijk een aantrekkingskracht op heel wat mensen in de omgeving en niet alleen op mij. 

Misschien vind je dit ook wel leuk

Magie en stilte op Stiltegoed

Magie en stilte op Stiltegoed

Het was een magische zaterdagochtend, daar in de polder bij Delft. Midden tussen de weilanden, koeien en schapen op Stiltegoed… in de stilte van de natuur. Een schouwspel van kleuren voltrok zich voor mijn ogen en de natuur werd langzaam wakker. Stiltegoed Stiltegoed...

Wakker worden bij Vogelplas Starrevaart

Wakker worden bij Vogelplas Starrevaart

Vrijdagochtend, 6.45 uur. Het is mijn vrije dag en de natuur roept. Vandaag loop ik een rondje rond Vogelplas Starrevaart, tussen Leidschendam en Leiderdorp. De vogelplas staat bekend om de vele verschillende en soms ook bijzondere watervogels die er te vinden zijn....

De lepelaars hebben jongen

De lepelaars hebben jongen

Een tijdje geleden vertelde ik jullie over de luchtkasten in aanbouw in het Delftse Hout. De lepelaars waren aangekomen en druk aan het bouwen van hun nesten. Vandaag geef ik jullie een kleine, maar vooral te schattige update. Het is een zonnige woensdagmiddag en ik...

error: Content is protected !!

Pin It on Pinterest

Share This