Een gewone donderdagmiddag in de herfst… Ik heb een hele dag thuis zitten werken en ben eraan toe om gelucht te worden. Even uitwaaien. Even mijn hersenen uitwaaien…

Na een aantal fikse regenbuien afgelopen dagen en zelfs vanochtend, schijnt de zon nu volop. Dit zijn de beste herfstdagen: zon, lekkere temperatuur en een blauwe lucht met typische Hollandse wolken.

Ik verruil mijn huispak voor mijn wandelkleding en ga er op uit. Mijn camera laat ik thuis. Ik wil vandaag even lekker genieten van de buitenlucht en niet met mijn neus op mijn camera zitten. En dus hoef ik alleen een fles water en mezelf mee te nemen. Het wordt een korte wandeling van 4,5 km op Koninklijk Landgoed de Horsten. Een schitterend gebied praktisch in mijn achtertuin. Ik ben wat geblesseerd en kan en wil dus geen km’s lopen. Daarnaast is het al bijna 4 uur en kan ik ook geen uren op pad gaan. Dat is dan weer een keerzijde van de herfst; het wordt sneller donker.

Wat is het vandaag lekker buiten en wat is De Horsten toch een heerlijk gebied. Ik begin in het bos gedeelte. Voorzichtig beweeg ik mij voort over het bospad. Niet alleen vanwege mijn blessure beweeg ik langzaam, maar vooral vanwege de glibberige ondergrond. De vele regenbuien hebben ervoor gezorgd dat de bospaden hier en daar verraderlijk modderig zijn en voor je het weet glibberen je voeten onder je vandaan. Gelukkig is dat mij vandaag gespaard gebleven. Langs de bospaden kijk ik mijn ogen uit.

Overal waar ik kijk staan groepen van tientallen paddestoelen. Zwammen in alle kleuren, behalve de welbekende rode met witte stippen, staan op de grond, op boomstammen en hangen aan takken. Wie weet… als de sprookjes van de kabouters en de paddestoelen kloppen, dan heb ik net in tien stappen hele dorpen en steden doorkruist. Reis rond de wereld in tien stappen…

Het leuke aan De Horsten is dat je kunt wandelen door het bos, maar ook zo in de polder staat. De route die ik volg brengt mij van glibberige bospaden, via Koninklijke lanen naar het polderpad, waar ik zo graag kom. Het is een heel smal pad met aan beide zijden knotwilden en slootjes. Het voert over bruggetjes en langs weilanden. Een heerlijk pad om in elke jaargetijde te bewandelen.

Vandaag is het pad goed gemarkeerd door het hoge riet en gras aan de zijkant. De knotwilgen staan statig opzij gebogen over de slootjes heen en hier en daar schiet er een watervogel weg zodra ik nader. De zon schijnt drigftig op mijn gezicht en ondanks de krachtige wind is het niet koud. Het is eigenlijk heerlijk buiten. Ik ga heel even zitten op een bankje.

En terwijl ik word gebeld door een vriendin en besluit ik dat ik ondertussen best even met mijn ogen dicht zonnestralen kan happen. Het polderpad leidt weer via glibberige bospaden en statige lanen richting terugweg. Mijn blessure begint op te spelen en ik weet dat nu wandelen misschien niet het slimste is geweest om te doen. Maar wie kan zo’n zonnige herfstmiddag nu weerstaan? Ik niet!

Misschien vind je dit ook wel leuk

Kasteel Sypesteyn, een verborgen pareltje

Kasteel Sypesteyn, een verborgen pareltje

Oh ik ben verzot op het bezoeken van kastelen en oude landhuizen. Struinen door de tuinen en de verhalen over voormalige bewoners. De geschiedenis die er hangt in zo’n gebouw is fantastisch. Vooral in Engeland vind je schitterende huizen en kastelen die over het...

Ontdekje Plekje: Landgoed Elswout

Ontdekje Plekje: Landgoed Elswout

Gelegen in de duinen van Nationaal Park Zuid-Kennemerland is Landgoed Elswout één van de best bewaarde landgoederen van Nederland. Ik houd van landgoederen en statige huizen. Geeft mij altijd het gevoel dat ik in Engeland ben 😉 En dus rijd ik op een regenachtige...

Wit tapijt van bosanemonen

Wit tapijt van bosanemonen

Ik ben omringd door duizenden, misschien wel miljoenen bosanemomen. Ze ruiken niet, maar hun witte en licht roze kleur geeft de bodem van dit bos een witte deken. Het is zo super mooi. Het ziet er niet alleen mooi uit, het is een magisch gezicht. Tussen het witte...

error: Content is protected !!

Pin It on Pinterest

Share This