Ik ben nog steeds voor een aantal dagen in Holten, Gelderland. Ik geniet van alle (bos)wandelingen die ik kan maken en het wild dat ik kan spotten. Vandaag staat het Deelerwoud op de planning, een gebied van Natuurmonumenten. Meerdere mensen hebben mij dit gebied aangeraden, wanneer ik vertelde dat ik graag groot wild wil zien en zelfs de omschrijving van de wandeling die ik ga volgen garandeert bijna een ontmoeting. Ik kan niet wachten!

Het Deelerwoud: onderdeel van de Veluwe

Het Deelerwoud dus, een gebied dat naast het Nationaal Park Veluwezoom ligt op de, ja wel, Veluwe. Ik had nog niet eerder van dit gebied gehoord, totdat ik aan o.a. een kennis, die ik ken via Instagram vertelde dat ik zo graag wild wil fotograferen. ‘Het Deelerwoud, daar zit van alles’, was haar antwoord. Thuisgekomen van de wandeling met haar begon ik gelijk te googlen en jeetje mina wat werd ik enthousiast van de omschrijving van dit gebied:

Het Deelerwoud heeft alles wat de Veluwe zo aantrekkelijk maakt: uitgestrekte bossen, eindeloze heidevelden en groot wild. Je kunt er heerlijk wandelen, voornamelijk omdat het hier zoveel rustiger is dan bijvoorbeeld op de Veluwezoom en op de Hoge Veluwe. 

In het Deelerwoud leven tal van dieren. Aangezien het sinds een jaar of twintig niet meer is toegestaan om hier te jagen op edelherten en damherten, is hun aantal behoorlijk toegenomen en is de kans groot dat je ineens oog in oog met hen staat. 

Via een ecoduct over de A50 is het Deelerwoud verbonden aan de Veluwezoom. Dit zorgt ervoor dat de dieren de ruimte hebben om zich vrij te bewegen. Ze gaan dan ook daar waar het voor hen het prettigst is om te zijn. (bron: onzeveluwe.nl)

Welke wandeling maakte ik?

In het Deelerwoud zijn verschillende wandelingen mogelijk. Ik koos er eentje van de site van Natuurmonumenten: Wandelroute herten spotten in het Deelerwoud. En ja ik geef het toe. Ik koos de route puur en alleen vanwege de naam. Een wandeling die in de titel al verkondigt dat ik herten ga spotten… dat is er eentje die ik wil gaan wandelen.

Aangezien ik op een kleine 40 minuten rijden in een vakantiehuisje verblijf kan ik prima ‘s morgens om 6.15 uur de deur uit. Het is dan ook net 7 uur als ik de parkeerplaats De Woeste Hoeve opdraai en de auto neerzet. Mijn oranje Toyota Aygo is de enige auto op de parkeerplaats en als ik twee uur later terugkom op de parkeerplaats is het nog steeds de enige auto. 

Regen en wind

Helaas is het vandaag niet de beste dag om een wandeling te gaan maken. Het is een grijze dag, er staat best wat wind, die soms ook gemeen fris is, en hier en daar vertonen zich ook regendruppels. Maar ik laat mij niet uit het veld slaan. Ik start de wandeling vol goede moed. Met het geluid van de A50 die links van mij ligt sla ik rechtsaf een bospad op en volg de blauwe route. 

Het pad kronkelt dieper het Deelerwoud in en al na vier meter is het voor mij heel duidelijk dat hier wild zit. Het wandelpad ligt bezaaid met de sporen van herten en zwijnen. In de afgelopen jaren heb ik best wat sporen leren kennen. Direct bekruipt mij een heerlijk bubbelig gevoel in mijn buik. Oh wat zal ik vandaag tegen gaan komen. Ik voel me als een kind dat op de achterbank van de auto zit op weg naar de Efteling. Zo spannend. 

Oog in oog met…

Binnen tien minuten nadat ik het bospad opgestapt ben gebeurt het al. Ik sta oog-in-oog met een wild zwijn. Het Deelerwoud maakt zijn belofte nu al waar. Rechts van het pad, op ongeveer 25 meter afstand scharrelt een groot zwart zwijn rustig tussen de struiken door. Hij heeft al snel door dat ik er ben en draait zich om. Nieuwsgierig en zelfs een beetje onnozel word ik aangekeken. Snel maak ik foto’s. Wat is dit gaaf! Mijn dag kan nu al niet meer stuk haha

Nadat ik foto’s heb gemaakt van hoe het zwijn mij aankijkt is het voor hem duidelijk einde fotoshoot. Hij gaat verder met scharrelen tussen de struiken. Ik pak mijn telefoon uit mijn zak, start een video en zoom zover mogelijk in. Het levert een korrelig beeld met een zwarte bewegende vlek tussen de bomen. Ik film hem een tijdje en stuur dan de film door naar mijn zus en moeder en de familieapp. Het is niet de beste kwaliteit, maar ik heb bewijs dat ik om 7.15 uur al oog-in-oog sta met dit mooie mysterieuze dier.

Hoor de stilte van het Deelerwoud

De eerste kilometer leg ik af en stilte. Het enige dat ik hoor op dit vroege tijdstip is de A50 op de achtergrond, maar verder helemaal niets. Door de stilte, het vroege tijdstip en de wetenschap dat hier groot wild leeft heb ik continu het gevoel dat er meer is dan dat ik kan zien. Ik tuur tussen de bomen door, sta regelmatig stil om met gespitste oren te luisteren en dan ineens…

Er kraakt een takje en ik kijk rechts tussen de bomen door. Ik zie een damhert staan. Een vrouwtje en als ik nog eens kijk, blijkt ze niet alleen te zijn. Naast haar staat een kleine variant met een schitterende koperbruine rug vol met witte stippen. Een echte Bambi. Ik weet dat ik nu alleen maar moet genieten van dit moment. Zou ik mij bewegen, bijvoorbeeld om een foto te nemen, dan schieten ze weg en ik wil nog even blijven kijken naar ze. Dan geeft moeders aan dat het genoeg is en volgt de kleine haar op de voet.

Bewegende bomen

Al snel heb ik door dat dit een bijzonder gebied is. Het is er niet alleen schitterend en muisstil, maar er is meer. Het is een gevoel dat ik heb nu ik hier loop. Maar er bekruipt mij continu het gevoel dat ik bekeken wordt. Doordat ik ontzettend aan het opletten ben of ik iets hoor of zie, valt vanalles mij op. Dat ene gekraak van bomen of die roep van die buizerd. Overal schrik ik een beetje van. Weer voel ik dat er naar me gekeken wordt, maar waar komt het vandaan. Ik kijk nog een keer tussen de bomen door en zie een dikke boomstam liggen op ongeveer 30 meter afstand. Precies op het moment dat ik mij weer om wil draaien om verder te wandelen, begint de boomstam te bewegen…

Het blijkt helemaal geen boomstam te zijn. Vanachter een groepje bomen verschijnen een aantal hindes, vrouwelijke edelherten. Met hun lange en slanke benen stappen ze in mijn zichtlijn. Het zijn er vijf en nieuwsgierig staren ze mijn kant op. Zie je nu wel dat mijn gevoel klopte. Er was iets dat naar mij keek. En weer maakt het Deelerwoud een belofte waar!

Ik word achtervolgd

Het brede zandpad kronkelt ondertussen tussen de bomen door. Aan beide zijden is de bodem van het bos bedekt met struiken van de blauwe bes, een van de favorieten van het wilde zwijn. De struiken zijn dan ook al bijna kaalgegeten. 

Ik wandel stevig door, speurend tussen de bomen door. Regelmatig kijk ik ook achterom, want het zal mij gebeuren dat er ineens achter mij iets oversteekt, terwijl ik voor mij kijk. Tussen de bomen is de temperatuur ondertussen wel lekker. Door het wandelen krijg ik het warm en het vestje dat ik aanheb, hangt dan ook al snel om mijn heupen. 

Ineens hoor ik iets achter mij. Ik draai mij rustig om in de hoop dat ik nog net kan zien wat er oversteekt. Maar er is niets te zien. Huh? Wat raar nou, ik hoorde echt iets. Verder lopen dan maar weer. Maar al snel hoor ik weer iets achter mij en draai mij weer om. Weer niets. Dit herhaalt zich in de komende twee kilometer nog een aantal keren, totdat ik mij realiseer dat ik wel degelijk iets achter mij hoor…. achter op mijn rug. Het geluid komt van iets dat tijdens het lopen beweegt in mijn rugzak. Pfff, sukkel die ik ben. Ik grinnik er stiekem toch wel een beetje om en stap daarna vrolijk verder in de richting van het open heideveld.

Wind over het heideveld

En dan is daar ineens dat open heideveld van het Deelerwoud. Met een schitterend vergezicht recht voor mij wordt de hei alleen onderbroken door een klein bosje bomen in het midden. Ik zet de eerste stappen op het zandpad naast het open veld en wordt verrast door de koude wind die er waait. Het lijkt wel een gure winterdag in plaats van zomer. Al snel stop ik even om mijn vestje weer aan te doen. Al is deze niet helemaal geschikt voor de frisse wind. 

Het pad loopt tot ongeveer de helft van het heideveld om daarna rechts af te buigen en het midden over het heideveld zijn weg te vervolgen. Ik snap, nu ik hier loop, wat men bedoelt met de omschrijving van het Deelerwoud: uitgestrekte bossen en eindeloze heidevelden. Het einde van het veld aan mijn linkerkant is bijna niet te zien. 

En nog eentje

En dan begint het te miezeren. De frisse wind zet nog even een tandje bij en de regen maakt de wandeling er niet prettiger op , maar de dieren maakt het niet uit. Al snel zie ik over het heideveld een damhert springen. Soms met vier benen tegelijk in de lucht baant hij zich een weg vanuit het bos over het veld naar de andere kant van het bos.

Op het moment dat ik hem spot, sta ik net een filmpje te maken voor mijn instagram-account. Ik wil op die manier mijn volgers af en toe meenemen op mijn wandelavonturen. Ik draai met telefoon dus snel richting veld en film een tijdje het hert om vervolgens nog wat foto’s te nemen met mijn camera. 

Terug het bos in

De regen is al snel ten einde en maakt plaats voor een wat lichtere lucht. Ik kan niet zeggen dat er zonneschijn is, maar de donkere wolken drijven af en zo tussen de bomen heb ik minder last van de wind. Maar goed, ik geniet toch wel van het buiten zijn of er nu wind staat of niet. 

Ik passeer een klein perceel in het bos waar alleen maar naaldbomen staan en wordt toegezongen door een aantal kleine vogeltjes. Meesjes. Ik kan vanaf hier niet zo goed zien of het koolmeesjes zijn of pimpelmeesjes, maar dat ze het naar hun zin hebben is wel duidelijk. Ze vliegen van tak naar tak terwijl ze  druk met elkaar overleggen. Het is een gezellig tafereel waar ik even naar blijf kijken.

Schoten echoën door het Deelerwoud

Ik laat de vogeltjes achter mij en met een boterhammetje in de hand wandel ik verder het zandpad op. Het pad loopt langzaam omhoog, terwijl ik loof- en naaldbomen passeer. Tussen de bomen wisselen de struikjes van de blauwe bes, af met boomstronken en wortels. Ik kijk dus vooral ook uit waar ik loop.

Ineens klinken er geweerschoten op de achtergrond. Aangezien ik weet dat hier niet meer gejaagd mag worden, de geweerschoten best lang aanhouden en ik weet dat ik niet op een filmset loop, ga ik er maar vanuit dat er hier in de buurt wel een militair oefenterrein zal liggen. Het wemelt hier van de kazernes, dus dat er geweerschoten klinken, verbaast mij dan ook niet al te erg.

Nog maar twee kilometer te gaan

Het zit er bijna op, mijn wandeling door het Deelerwoud. Nog twee kilometer en dan ben ik terug bij de auto. Maar voordat ik de laatste kilometers inzet schiet er voor mij over het pad nog een schitterende bruine buizerd. Razendsnel gaat ie van rechts naar links om uiteindelijk tussen de bomen weer te verdwijnen. Met zijn fantastische schutkleur valt hij absoluut niet meer op en hoe ik ook zoek, ik vind hem niet meer.

De laatste meters van de wandeling gaan weer over dat kronkelende bospad. Nu loop ik echter richting het geluid van de A50. Het wilde zwijn dat ik vanmorgen heb gezien is natuurlijk allang verdwenen, maar verse voetsporen in het zand geven aan dat er nog meer hier langs is gekomen in de afgelopen twee uur. En ik jullie vertellen, het waren geen mensensporen…

Nog een keer

Ken je dat nog van vroeger? Je ging een rondje in de achtbaan en je wilde eigenlijk gelijk erna nog een keer! Nou dat gevoel heb ik vandaag ook. De zon is ondertussen doorgekomen en het is al half 10, maar ik wil nog een keer. Ik wil hier ‘s avonds een keer heen of nog vroeger in de ochtend of een keer in de bronstijd of… of… of… Nou het is duidelijk, het Deelerwoud smaakt naar meer.

Misschien vind je dit ook wel leuk

Planken Wambuis, geschiedenis onder je voeten

Planken Wambuis, geschiedenis onder je voeten

Bij Planken Wambuis denk ik aan wild spotten, grote heidevelden en schitterende bossen. Het is een gebied dat onderdeel uitmaakt van de Veluwe en dat dus garant staat voor vergezichten, schitterende bospaden en bijzondere ontmoetingen.  Ik bezoek het gebied op een...

NP Sallandse Heuvelrug: prachtige vergezichten

NP Sallandse Heuvelrug: prachtige vergezichten

De Sallandse Heuvelrug, één van de Nederlandse Nationale Parken. Zoals jullie je wellicht kunnen herinneren van één van mijn eerdere blogs, wil ik in 2020 & 2021 zoveel mogelijk van de Nederlandse Nationale Parken bezoeken. Is dat de enige reden dat ik op een...

error: Content is protected !!

Pin It on Pinterest

Share This