Ken je dat, dat je ergens al je hele leven lang woont en toch nog nieuwe plekken ontdekt? Ik had dat deze week. Al heel wat jaren bezoek ik Delfgauw, een plek vlak achter de Ikea in Delft met een uniek stukje natuur. Je kunt er fantastisch wandelen, fietsen en hardlopen. Er zitten heel wat leuke plekjes om een kopje koffie te drinken, zoals Cafe Du Midi, en een boerderijwinkel voor al je vlees en groenten. Met andere woorden een heerlijke plek om tijd door te brengen. 

 Maar ondanks de vele tijd die ik er al heb doorgebracht was ik nog nooit in het Arboretum & Heempark Delft geweest. Wat zeg ik, ik wist tot voor kort niet eens dat het bestond! Dus maandagmiddag ging ik bepakt met camera naar het Heempark. Ik wilde wel eens zien of het net zo’n leuke plek is als de rest van Delfgauw. 

 Nou ik kan jullie zeggen dat het een hele leuke plek is. Je kunt je er gerust anderhalf uur vermaken met een wandeling, het lezen van de informatie bij de verschillende planten en bomen en het volgen van de verschillende paden.

Bij binnenkomst van het park stuitte ik op een boom met schitterende knoppen die op openbarsten stonden. Ik ging helemaal op in de felgroene kleuren van de knoppen en stond te kijken hoe ik die het beste kon fotograferen tot ik werd opgeschrikt door en geluid rechts van mij. Het kwam vanaf de grond dus snel keek ik omlaag om daar aangekeken te worden door twee zwarte ogen met daarboven een paar enorm grote oren. Een haas! Ik werd aangestaard door een haas. Voor een seconde of twee a drie kon ik ervan genieten voordat het beestje er… je snapt hem al… als een haas vandoor ging. Razendsnel rende hij over grasvelden, sprong over paden om uiteindelijk tussen de struiken te verdwijnen. Zo snel als dat hij wegrende zo verbaasd stond ik even van deze ontmoeting. Met een glimlach op mijn gezicht staarde ik hem na. 

Na dit bijzondere moment werd het tijd om het park te gaan ontdekken. Het is een mooie plek waar, naast sneeuwklokjes en narcissen voornamelijk bijzondere bomen, planten en struiken te vinden zijn. 

Roze, witte, rode en gele bloemetjes vochten om mijn aandacht. Ik haalde mijn hart op en fotografeerden er op los. Ik volgde paden tot ver achterin de tuin om vervolgens via een snipperpad (zo’n pad gemaakt van houtsnippers) weer een stukje naar voren te wandelen. Ik bleef staan bij de reigerkolonie links van mij, die druk in de weer bleek met het aanleggen van wel gefundeerde nesten. Er werd af en aan gevlogen met takken in alle soorten en maten en de ene reiger schreeuwde nog harder dan de andere om mijn aanwezigheid duidelijk te maken. 

Op een bankje verderop plof ik even neer en blader het informatieboekje door dat ik net heb opgehaald bij Papaver, het centrum dat naast het Heempark ligt. Het informatieboekje verteld over de bomen en planten van het park, geeft een mogelijke route die je kunt lopen met uitleg over wanneer alles in bloei staat en waar de beplanting vandaan komt. Het is een leuk boekje en het lezen geeft mij even de tijd om een boterhammetje met kaas weg te werken. Fotograferen maakt hongerig. 

Na de boterham berg ik het boekje op en sta in de startblokken voor nog wat foto’s. Ik passeer een struik met schitterende rode bloesem. Het is een plaatje om te zien en ik zoek een mooie tak om te fotograferen. Voor mij is het belangrijk dat ik een mooie kleur achtergrond heb, waarbij de kleur van de bloem lekker afsteekt. Dus ik wandel wat om de struik heen tot ik de perfecte tak gevonden heb. Ik verplaats wat andere takken om mijn zicht vrij te maken en klikkerdeklik. Weer een paar foto’s.

Ik ga zo op in het fotograferen dat ik op dat moment nog niet doorheb dat er een dikke laag wolken onderweg is naar het heempark. Ik ben zo in mijn nopjes van de foto’s die ik schiet dat ik vrolijk doorwandel op zoek naar nog een boom met bloesem. En als ik daar aangekomen net een drietal foto’s heb genomen, vallen de eerste druppels. De druppels gaan al snel over in grotere druppels en meer druppels. Als ik vervolgens halverwege de uitgang en mijn geparkeerde auto ben, kletteren de hagelstenen hard op mijn capuchon. Mijn camera probeer ik, ondanks de grootte, onder mijn jas te verstoppen tegen de nattigheid. 

Met natte kleding, maar redelijk droge camera, bereik ik mijn auto en stap ik in. Dit was een abrupt einde aan mijn fotomiddag. Dag Heempark, dag Delft, dag Ikea… Ik ga thuis iets droogs aantrekken en thee drinken. 

Misschien vind je dit ook wel leuk

Trompenburg: ik rammel aan de poort

Trompenburg: ik rammel aan de poort

De Corona-tijd is nog niet voorbij, maar we hebben allemaal wat meer vrijheden gekregen. Musea, restaurants, bioscopen… alles is geopend. Met verschillende maatregelen, maar we kunnen er weer van genieten. En zo ook Trompenburg Tuinen & Arboretum. Ik heb een...

Trompenburg: een prachtige plek in Kralingen

Trompenburg: een prachtige plek in Kralingen

Ik zwerf door de tuinen. Over de paden, langs bloesems, narcissen en helleborussen. Het is begin maart en lente in de tuinen. Wat voelt het hier vandaag fijn. Het is een sporadische zonnige woensdag en ik heb besloten vandaag de lente te gaan proeven in Rotterdam. In...

error: Content is protected !!